ਸਾਂ ਦ ਲ ਬਾ ਰ

ਚਲ ਚਲ ਨੀ ਉੱਡ ਚਲੀਏ ਜਿੰਦੇ
ਕਿਧਰੇ ਦੇਸ ਪਰਾਏ ਨੀ
ਜਿੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਗਮ ਚੁੱਗਦੀ ਨੂੰ
ਕੋਈ ਤੌੜੀ ਮਾਰ ਉਡਾਏ ਨੀ

ਚਲ ਚਲ ਨੀ ਹਾਂ ਚਲੀਏ ਓਥੇ
ਜਿੱਥੇ ਵਸਦੀਆ ਪੱਤਝੜ ਪੋਣਾ ਨੀ
ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਖਿੜੈ ਤੇ
ਨਾ ਕੋਈ ਮਹਿਕ ਖਿੰਡਾਏ ਨੀ

ਨੈਣ ਸਰਾਂ ਦੇ ਅੰਮਰੀਤ ਦੇ ਤੂੰ
ਪੀ ਲੈ ਭਰ ਭਰ ਕਾਸੇ ਨੀ
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦੇ ਤਪਦੇ ਥਲ ਦੀ
ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਏ ਨੀ

ਸੰਝ ਹੋ ਗਈ ਬਿਰਹਾ ਕੱਤਦੇ
ਮੁੜ ਆਈਆ ਕਾਵਾਂ ਡਾਰਾ ਨੀ
ਉਮਰ ਮੇਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਪਰਛਾਵੇ
ਕੋਈ ਮੋੜ ਲਿਆਏ ਨੀ

ਕਿਹੜਾ ਏ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰਿਆ ਗੀਤਾ ਦਾ
ਬਣੇ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਨੀ
ਕਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਆਪਣੀ
ਹੋਠੀ ਆਣ ਛੁਹਾਏ ਨੀ

ਮੋਈਆ ਰੀਝਾ,ਮੋਏ ਮਿੱਤਰ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਹਾਣੀ ਨੀ
ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਏ ਕਬਰੋ ਉੱਥੇ
ਉਂਗਲੀ ਫੜ ਲੈ ਜਾਏ ਨੀ (prince dhunna)


----------------------------------

ਜੇ ਮਰ ਵੀ ਜਾਵਾਗੇ,ਅੱਖਾ ਰਹਿਣਗੀਆ ਖੁੱਲੀਆ
ਤੇਰੀ ਪੈੜ ਪਏ ਤੱਕਦੇ ਆ ,ਤੈੰਨੂ ਰਾਹਾਂ ਕਿਉ ਭੁੱਲੀਆ......

ਪਈ ਔਸੀਆ ਪਾਉਣੀ ਆਂ, ਪਾਣੀ ਲੀਕਾ ਵੁਹਣੀ ਆਂ
ਖੋਰੇ ਭੁੱਲ ਹੀ ਆਵਣਗੇ, ਜਿਹਨਾ ਰਾਹਾ ਏ ਭੁੱਲੀਆ..........

ਤੂੰ ਸੁਪਣੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਂਅ ਦੀ ਛਿੱਕ ਆਵੇ
ਤੈੰਨੂ ਭਾਲਦਿਆ ਅੜਿਆ, ਪਈਆ ਸਮਿਆ ਨੂੰ ਖਲੀਆਂ.........

ਤੇਰਾ ਚੇਤਾ ਆ ਜਾਵੇ ,ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਕੁਰਲਾ ਜਾਵੇ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪੇਦਿਆ ਨੂੰ, ਜੁੜ ਜਾਣ ਏ ਬੁਲੀਆ

ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਚ ਖੱਟਿਆ ਕੀ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਲ ਵੱਟਿਆ ਕੀ
ਹੰਝ ਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਨੇ, ਅਸਾ ਭਰ ਭਰ ਕੇ ਪੱਲੀਆ

ਸਾਹ ਆਖਰੀ ਸਾਹਾ ਤੇ ਅੱਖਾ ਤੇਰੀਆ ਰਾਹਾਂ ਤੇ
ਲੱਗਦਾ ਏ ਮਰ ਜਾਗੇ, ਜੇ ਵਸਲਾ ਨਾ ਮਿਲੀਆ
(prince dhunna)