ਸਾਂ ਦ ਲ ਬਾ ਰ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ



ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਚੂਰ

ਉਹ ਭੁੱਲ ਬੈਠੇ ਨੇ

ਕਿ ਜਨਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼

ਦਬਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਮਨ,

ਮੱਠੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਇਸ ਅੱਗ ਨੂੰ,

ਵਕਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ।

ਪਰ ਇਹ ਅੱਗ

ਸੁਲਘਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ

ਅੰਦਰੇ- ਅੰਦਰ

ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ।

ਤੇ ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ

ਭਾਂਬੜ ਬਣਦੀ ਹੈ,

ਤਖ਼ਤ-ਓ-ਤਾਜ

ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ,

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਦੀ

ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਉਹ ਫਰੋਲ ਕੇ ਦੇਖਣ,

ਤਵਾਰੀਖ਼ ਦੇ ਵਰਕੇ।

ਤੇ ਬਾਜ ਆਉਣ

ਅੱਗ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਦੀ